Abdullah Mete Anısına…
19 Mayıs 1984 ~ 22 Aralık 2020
Abdullah Mete Anısına…
19 Mayıs 1984 ~ 22 Aralık 2020
Sen bu kurtlar sofrasından Çıkamazsan ona yanarım Şerefli bayrağı burca Dikemezsen ona yanarım Oy yiğidim oy civanım Tüketme umutlarını Zalimlerin tahtlarını Yıkamazsan ona yanarım Bu bir halkın davasıdır Mazlumların duasıdır Ve bir Elif sevdasıdır Çekemezsen ona yanarım
Islandığum ilk yağmursun çölümde
Başkasının değeri yok gözümde
Mühürledum şu kalbumi senunle
Vereyim son nefesumi elunde
Demir atar limana hüznün gemileri
Yüreğumde yar sancın var uyumam geceleri
Bekliyorum gönlünun kapisinda
Gidecek yer yok yureğundan başka
Yokluğunda daha bağlandum sana
Sarılmak istedum yoktum yanumda
Demir atar limana hüznün gemileri
Yüreğimde yar sancın var uyumam geceleri,uyutmaz Geceleri,yatamam geceleri…
Sen bir aysın Ben kara gece Gel derim , gel derim , Gel derim
Bu can senin, Ser sebil ettin, Al derim, al derim, Al derim.
Sorsan bağın yaresini de Gül derim, gül derim, Gül derim.
Şerbet diye, Zehir de versen, Bal derim.
Ben bozkırım, Sen yağmursun, Gel hadi, gel hadi, Gel hadi.
Kuru dalım, Bana da çiçek, Ol hadi, ol hadi, Ol hadi.
Ben ağlayım, Yeter ki sen gül Gül hadi, gül hadi Gül hadi.
Gitme sakın, Kal orda biraz, Kal beri.
Oysa ben derdimi derdi verene bile söylemedim sitem bile etmedim.
Olur da derdi veren incinir diye..
Bende huzuru böyle buldum
Ne edem Kullar çaremi olacak dermanmı olacak
Olsa olsa derdi veren incinir bundan dedim..
Beni ağlattın güzel.
Derde bağlattın güzel.
Beni ağlattın güzel.
Derde bağlattın güzel.
Ele bıraktın güzel.
Böyle olur mu?
Böyle olur mu?
Ele bıraktın güzel.
Böyle olur mu?
Böyle olur mu?Dereler çağlar oldu.
Gözlerim ağlar oldu.
Dereler çağlar oldu.
Gözlerim ağlar oldu.
Gelmedin aylar oldu.
Böyle olur mu?
Böyle olur mu?
Gelmedin aylar oldu.
Böyle olur mu?
Böyle olur mu?
tam da terk etmek üzereydim bu şehri
ait olmadığım sokaklara dönmek için
aniden sen geldin ve mahvettin beni
ben böyle güzel bir hata hiç görmemiştim
her şeye hile karışsa bile oyunu seversin
ikimiz de hiç ölmeyecek gibi gülersin
duramazsan anlarım, ben gencim ama ihtiyarım
sende bu öyküyü noktalarım
yâr, bana düşmanım ol, gel!
düşür beni koynuna, boğuver!
bu garibin ömrü sensiz geçer mi?
gel bana, zindanım ol, gel!
kelepçeyi vur, zulüm ol, gel!
insan insanı böyle sever mi?
herkes kendini anlatır, sen hiçbir şey söylemedin
sesler rüzgara karıştı, sen topraktın, çiğnemedim
saçından güneş mi doğdu, gecem niye böyle gün gibi?
bakma bana öyle zâlim, “git de bir aynaya bak!” der gibi
gözyaşı dökmeden ağlarım, kendim bile duymam, bağırırım
feryatlarıma yoldaş olmuş susmalarım
bulamazsan anlarım, ben görünürken kaybolanım
çok bilinirken, gayb olanım
yâr, bana düşmanım ol, gel!
düşür beni koynuna, boğuver!
bu garibin ömrü sensiz geçer mi?
gel bana, zindanım ol, gel!
kelepçeyi vur, zulüm ol, gel!
insan insanı böyle sever mi?
Sevdan kuşlar misali
Gelip kalbime kondu
Ömrüm kışlar gibiydi
Sonsuz bir bahar oldu
Esmer bir akşam vakti
Senle yeniden doğdum
Benden çaldıkları unut dedikleri
Kaybettiğim kaderi buldum
Dünyanın yükünü yazsalar payıma
Dost düşman bir olup çıksa da yoluma
Vazgeçmem senden yine de
Ben aşkla yürürüm ateşe
Yeter ki sen ellerimden tut/Yüreğimden tut
Herkes günaha batmış
Sorsan adı hayatmış
Hala yalansız masum
Bir tek gözlerin kalmış
Esmer bir akşam vakti
Senle yeniden doğdum
Benden çaldıkları unut dedikler
Kaybettiğim kaderi buldum
Dünyanın yükünü yazsalar payıma
Dost düşman bir olup çıksa da yoluma
Vazgeçmem senden yine de
Ben aşkla yürürüm ateşe
Yeter ki sen ellerimden tut/Yüreğimden tut
İnsaf bu kadar eziyet kim çeker
Her lafı her sözü ayrı keder
Özrü kabahatinden de beter
Sor boş duvarlara
Boş kollarına
Neden bu elveda
Sev ister mutlu ol
İstersen delir
Umrumda değil
Didindim ah yola gelir mi diye yıllarca
Canımdan bezdim ağzını her açtığında
Bakınca maziye hak ettim bunu galiba
Gözün aydın bende delirdim bak en sonunda
Kapıma dayanma sakın
Yakarım inan yakarım
Rezil olur ele güne, aldırmadan hiç kimseye
Yaka paça seni yakarım
zor zor işlermiş
zar bir bir gelmiş
tan ağarırken ten ister seni
biz gelince hep burdayız
adı kaybedenler kulübü
tıklım tıklım ağzına kadar
dolu kaybedenler kulubü
dur dedi bekçi baba
benim bu aldığınız hava
adem döndü sonra havva’ya
”hımmmm.. ne güzelmiş bu elma’adem bir müddet düşündü sonra
elma değil bu yediğimz galiba…
ayvaaa
ey aşk nerdesin?
güzel yerdesin…
sen heryerdesin…
tamam da nerdesin?